Zondag 26 februari

eerste zondag van de 40-dagentijd • lezingen: Ezechiël 3: 4-15 en Marcus 1: 12-15 • 2de collecte: PKN Missionair

Oosterkapel, 9.30 uur, ds C. Vroegindeweij

Pro Rege, 10.00 uur, ds L. Korevaar

koffie na kerktijd bij Essel en Rob Valkenburg

Deze eerste zondag ter voorbereiding op Pasen heeft iets van een ritueel: ieder jaar komt het terug. Het is wel bijzonder maar niet erg verrassend. De lezingen van vandaag zijn dat wel. Het begint ermee dat Ezechiël woorden krijgt die hij moet innemen. Vervolgens moet hij deze woorden aan de Israëlieten overbrengen. Ze klinken niet aangenaam: klaagliederen, gezucht en gesteun. Zo onaangenaam is het ook het evangelie van Jezus' lijden. Het gaat dwars in tegen onze neiging om goed nieuws te willen horen. Dat is er echt wel, maar het zit verborgen in wat wij slecht nieuws noemen: de verzoeking in de woestijn en de terechtstelling van Johannes de Doper. Misschien maakt dit het evangelie zo boeiend. Het gaat in op alles wat ons bedreigt en geeft daarin licht. Dat is geen vast ritueel, maar telkens nieuw.

Bij de erediensten

In februari beginnen we met lezen uit het boek van de profeet Eze­chiël. Deze is als jonge priester in ballingschap naar Babel gevoerd, ver van zijn tempel in Jeruzalem. Hij is door deze grote crisis in zijn leven en dat van zijn volksgenoten werk­loos geworden. Hij wordt omge­schoold van priester tot pro­feet. De vaste patronen van de liturgie worden ingeruild voor on­ver­wachte visionaire per­spec­tie­ven. Midden in het getto van de bal­ling­schap in Babel, waar God on­vind­baar lijkt, krijgt hij vi­si­oe­nen. Hij mag de onbe­schrijf­lijke 'heer­lijk­heid' van de On­zien­lijke aan­schou­wen. Iets wat niet te be­schrij­ven is, en vraagt om ver­beel­dings­kracht.